وقتی گرسنگیِ روزه گرفتن آدم رو به هم می پیچونه هر کسی یه جوری واکنش نشون میده. شعرا هم که منتظر چنین موقعیت های نابی هستند که هنرنمایی کنند. دو نمونه از این هنرنمایی های رو تو پست های قبلی نوشتم و امروز هم دو تای دیگه :
ماه رمضان آید و ماهم رمضانیم
ماهم رمضانیم، چرا ؟ - چون رَم از آنیم !
از وقت سحر چیز نخورده بنشینیم
هی منتظر آمدن وقت اذانیم
با خوردن اگر حال تو جا می آید
خوش باش که ایام صفا می آید
آماده حمله باش پیش از افطار
وقتی که صدای ربنا می آید!



